Daniël Termont plant eerste boom van Gents "Vredesbos"

Eén dag na de 90ste verjaardag van het einde van de Eerste Wereldoorlog, plantte Daniël Termont de eerste boom van het toekomstige "Vredesbos" in de Gentbrugse Meersen, die hij toepasselijk de 'anti-atoom-boom' noemde. Hij deed dat samen met Tom Balthazar, schepen van Sociale Zaken en Milieu (sp.a), en Tadatoshi Akiba, burgemeester van Hiroshima. Die is voorzitter van het internationale netwerk "Mayors for Peace" (Burgemeesters voor Vrede), waar ook Daniël lid van is. De leerlingen van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten maakten eigen posters rond het thema oorlog & vrede. Die werden bevestigd aan de verlichtingspalen langsheen de Koningsdonkstraat in Gentbrugge, en zullen daar een tijdlang te bewonderen zijn.

 

Daniël vindt het zijn plicht om mee te ijveren voor een (kern)wapenvrije wereld. "Ik heb mij geëngageerd, binnen het netwerk, om ook in Gent acties op te zetten om alle Gentenaars te doen nadenken over oorlog en vrede. Dit past daar perfect in. De lokale overheid staat het dichtst bij de mensen; als zo veel mogelijk burgemeester, over heel de wereld, 'hun' mensen aanzetten om druk uit te oefenen op hogere overheden en internationale organisaties, kunnen we misschien wel alle kernwapens letterlijk de wereld uit helpen. We streven daarom naar de opname van een 31ste artikel in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, dat gaat over dat streven."
 

Mister Tadatoshi Akiba, mayor of Hiroshima,
Mister O’Grady, mayor of North Olmstead, Ohio

Dear colleagues

Mijnheer de schepen van Sociale Zaken, beste Tom
Dames en Heren genodigden, vredesvrienden

U heeft daarnet een historisch moment meegemaakt. Ik heb samen met Tom Balthazar, schepen van Sociale Zaken in Gent, en met mijn collega’s uit Hiroshima en Volgograd, die respectievelijk voorzitter en ondervoorzitter zijn van het internationale netwerk “Mayors for Peace”, de eerste boom van het Gentse Vredesbos geplant. Ik noem die graag de ‘anti-atoom-boom’ – dat komt van een typfout in de kladversie van een artikeltje voor het Stadsmagazine, maar ik vond het eigenlijk wel een passende naam.

Dear colleagues, mister Akiba, mister Grebennikov, I would like to call, what we just did, no less than historic: planting the first tree of the first ever “Peace Forest” in Ghent. A tree, I like to refer to as the “anti-atom-tree”.

Eigenlijk hadden we die boom ook kunnen planten met de méér dan 2.400 ándere burgemeesters, uit 131 verschillende landen, die lid zijn van “Mayors for Peace”. Maar we hebben het wat dichter bij huis gezocht. We hebben er voor gekozen de wereld te laten vertegenwoordigen door jonge mensen, en door kunstenaars. Twee categorieën van mensen die de wereld door een heel andere bril bekijken: een bril die verwondering, hoop en toekomst verenigt. Wat niet wil zeggen, dat zij de tragische gebeurtenissen uit het verleden niet zouden kennen.

Het sombere verhaal van Sadako uit Hiroshima werd door de leerlingen van de Harp tot leven gebracht, door middel van de gevouwen kraanvogels. De studenten van de Academie hebben bijzondere aangrijpende beelden gekozen, om de schendingen van de Mensenrechten en het zinloze van oorlog te illustreren. De leerlingen van de Wingerd, ten slotte, hebben met hun boodschappen en vredeswensen het geheel, letterlijk, aan elkaar verbonden.

Het laatste bord in de rij, verenigt de hoop van deze jonge gasten én de “Mayors for Peace”, dat artikel 31 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, concreet zou gemaakt worden. Voor alle duidelijkheid: dat artikel maakt voorlopig geen deel uit van de Verklaring, die telt slechts 30 artikelen.

Het 31^ste is er symbolisch aan toegevoegd. Het stelt dat alle mensen, wereldwijd, de plicht hebben samen te ijveren voor een wapenvrije wereld, en in het bijzonder, een kernwapenvrije wereld.

Colleagues, we have asked both young students and artists, to reflect on the peace theme. You have seen the splendid result: a chain of peace messages to the entire world. Today, we all strive for the insertion of a 31^st article in the Universal Declaration of Human Rights, that will urge world leaders to rid the world of all weapons. It is, in fact, our job, as mayors, to bring that message to our citizens.

Dit is, in essentie, het doel van onze wereldwijde burgemeestersorganisatie. De burgemeester staat, in de uitvoering van zijn mandaat, heel dicht bij de mensen van zijn stad – in het dagelijkse leven, maar ook in noodsituaties, én als het er op aan komt, mensen te sensibiliseren. Dat dat laatste ons in Gent nauw aan het hart ligt, hebben we vandaag andermaal bewezen. Het bekrachtigt bovendien ons engagement in het Mayors for Peace netwerk.

Beste collega’s uit Hiroshima en Volgograd, ook ónze stad heeft uiteraard zijn deel van het leed gekend tijdens de wereldoorlogen. Voornamelijk de aanvoer-infrastructuur, zoals de haven en het rangeerstation, kregen het bij het einde van de Tweede Wereldoorlog hard te verduren.

De site van het rangeerstation ligt hier niet eens zo veraf. Bij de bombardementen vielen meer dan 500 burgerslachtoffers, jammer genoeg door wat we vandaag “friendly fire” zouden noemen: bommen die uit ons eigen kamp kwamen... Het waren inderdaad bommen van de geallieerde troepen die de terugtocht van de vijand wilden bemoeilijken. Omdat het station omringd was door dichtbebouwde wijken, was ook de materiële schade enorm.

Colleagues, our city as well, has suffered death and destruction during both World Wars. At the end of the Second World War, mainly our port and railway stations were the target of severe bombing – 500 civilians were even killed by so-called “friendly fire”, at the shunting yard [rangeerstation] in this neighbourhood. Today, the Mayors for Peace Network voices [to voice: vertolken] the dramatic result of extreme warfare. Your presence here today, mister Akiba, mister Grebennikov, emphasises this network commitment.

Men kan dramatische momenten uit het oorlogsgebeuren niet oplijsten in gradaties van belangrijkheid. Ieder slachtoffer is er één te veel. Dat belet niet dat wij beseffen dat jullie steden - en ik denk hierbij óók aan, onder andere, Nagasaki, Dresden, Ieper en Coventry – een immense tol betaald hebben, door het oorlogsgeweld.

Wij vinden het dan ook bijzonder belangrijk dat jullie binnen Mayors for Peace de “tolk” zijn van de doorleefde dramatische gevolgen van extreem oorlogsgeweld. Wij zijn dan ook bijzonder vereerd dat jullie hier aanwezig zijn. Die aanwezigheid stimuleert ons, mótiveert ons, om uw én onze boodschap nóg meer uit te dragen naar de burgers van Gent. Met name, en ik citeer:

“The Mayors for Peace, through close cooperation among the cities, strive to raise international public awareness regarding the need to abolish nuclear weapons and contribute to the realization of lasting world peace by working to eliminate starvation and poverty, assist refugees fleeing local conflict, support human rights, protect the environment, and solve the other problems that threaten peaceful coexistence within the human family”. Einde citaat.

Dames en heren, moge dit bos aan de Gentbrugse Meersen, naast zijn onmiskenbare ecologische waarde, een plek worden waar alle vredelievende mensen elkaar kunnen ontmoeten.

May this Peace Forest become the place,
where all peace-loving people can gather.