De Stad Gent draagt
transparantie in zijn manier van besturen, tolerantie en
solidariteit, hoog in het vaandel. In de nieuwe missie voor deze stad, die
het stadsbestuur en de ambtenaren vorig jaar sámen hebben ontwikkeld, zit dat
engagement verankerd in het ultieme doel dat we ons stellen: “… de
ontwikkeling van een duurzame, solidaire en open samenleving”. Gent is,
bijvoorbeeld, de enige stad in het land met een eigen, authentiek Vredeshuis,
waar schoolkinderen en volwassenen vredeseducatie kunnen krijgen – niét op een
belerende manier, niet “met het vingertje”, maar wél op een constructieve én
objectieve manier.
Datzelfde Vredeshuis coördineert
de organisatie van het programma “Herdacht”, dat in de periode november-december
2008 enkele zeer belangrijke historische data zal belichten:
- het einde van de 1e
Wereldoorlog, 90 jaar geleden
- de Kristallnacht, 70 jaar geleden zowat het ‘publieke startschot’ van de
Holocaust
- het feit dat vrouwen, 60 jaar geleden, stemrecht kregen (en dus moet ik
eigenlijk een beetje beschaamd zeggen, ‘sléchts 60 jaar geleden’)
- en (het meest relevant voor wat déze ontvangst betreft), de realisatie van de
“Universele Verklaring van de Rechten van de Mens”, óók 60 jaar geleden.
Uit het verhaal van de “Cuban
Five” mag blijken dat de rechtsgang die geleid heeft tot hun veroordeling, de
toets aan die Universele Verklaring niet kan doorstaan. De traagheid van de
rechtsgang, de vooringenomenheid van de rechterlijke macht, de schending van de
rechten van de verdediging en de onbillijkheid van de uitspraak, zijn duidelijk
een democratische rechtsstaat onwaardig. Op 27 mei 2005 heeft de VN Commissie
voor de Mensenrechten trouwens formeel bevestigd dat van objectiviteit en
onpartijdigheid geen sprake kon zijn. Overigens: in de redenen waaróm de
vijf werden gearresteerd en veroordeeld, zijn duidelijk praktijken herkenbaar
die de Verenigde Staten zich zélf, naar eigen zeggen rechtmatig, hebben
toegeëigend ná 11 september 2001, in hun globale strijd tegen het terrorisme…
Honderden parlementairen uit de
hele wereld hebben zich achter deze zaak geschaard – óók in België. Federaal
minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht heeft, een jaar geleden al,
bevestigd dat “België zijn partners in de Europese Unie zal sensibiliseren en
het probleem onder de aandacht zal brengen van de Verenigde Staten, bij
bilaterale contacten.”
Gent is de tweede grootste stad
van België, na Antwerpen, maar (dat besef ik uiteraard) een ‘dorp’ op
wereldschaal. Als burgemeester van die stad spreek ik mij niet uit over de
houding en handelingen van de betrokken regimes – noch over de Verenigde Staten,
noch over Cuba. Niettemin: onder het motto “alle beetjes helpen” sluit ik mij
aan bij de protesten tegen de manier waarop de rechtsgang rond de “Cuban
Five” werd en wordt gevoerd.
Ik hoop dat de gezamenlijke
inspanningen van zó velen, uiteindelijk tóch tot bezinning zullen leiden, en tot
een herziening van de juridische strafuitspraken. Ik geef graag nog even het
woord aan de dames zélf, om mijn woorden aan te vullen.
Daniël Termont