14.10.2009
Voor de tweede keer ontving
Daniël op woensdag 14 oktober 2009 de dames Pérez en Salanueva,
de echtgenotes van 2 van de zogenaamde 'Cuban Five'. De eerste
keer was net geen jaar geleden, op 15 oktober 2008. De 'Cuban
Five' zijn 5 Cubanen die al sinds 12 september 1998 gevangen
zitten in de Verenigde Staten, op verdenking van spionage (ten
voordele van Castro) en moord.
Over de grond van de zaak sprak Daniël zich (opnieuw) niet uit.
Maar hij is wél nog steeds verontwaardigd over de schending van
de mensenrechten. De Cuban Five zijn duidelijk de speelbal in
een spel van machtspolitiek. De VN-commissie voor de
Mensenrechten bevestigde al op 27 mei 2005 dat van een
objectieve rechtsgang geen sprake is - een standpunt dat
trouwens al in 2008 werd onderschreven door toenmalig minister
van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht.
Omdat de Cuban Five quasi uitgeproceerd zijn en het er niet goed
uit ziet, rest enkel nog een mogelijke rechtstreekse tussenkomst
in de rechtsgang door Barack Obama. Om de dames een steuntje in
de rug te geven, heeft Daniël daarover zelf ook een brief
geschreven aan de president van de Verenigde Staten. Hij gaf hen
die mee tijdens de ontmoeting van woensdag.
Hieronder kan u zowel de Nederlandstalige tekst van de toespraak
(door Daniël integraal in het Spaans werd gebracht) als zijn
brief aan Obama lezen.
Nu maar hopen dat Obama effectief dit onrecht wil verhelpen.
Mevrouw Pérez
Mevrouw Salanueva
Dames en heren
Opnieuw: welkom in Gent, welkom in ons stadhuis. Voor de mensen
die er de vorige keer niet bij waren: op één dag na, een jaar
geleden, heb ik beide dames ook ontvangen, om hen mijn morele
steun te betuigen – mede namens mijn collega’s uit het college
trouwens.
Dames, ik bewonder uw moed en doorzettingsvermogen. U bent
natuurlijk direct betrokken, het gaat om uw geliefden, maar
tóch: meer dan 11 jaar strijd voor gerechtigheid met slechts een
heel klein beetje positief resultaat (ik doel daarmee op de
herberekening van de te zware straffen voor 3 van de Cuban Five,
maar uw echtgenoten zijn daar helaas niet bij), daar zouden veel
mensen ongetwijfeld moedeloos van worden. Uw engagement siert u.
Opnieuw: over de grond van de zaak kán noch wil ik mij officieel
uitspreken. Maar het mag duidelijk zijn dat de manier waarop de
rechtsgang hier is, en nog steeds wordt gevoerd, uw rechten (het
bezoekrecht, bijvoorbeeld) ernstig schendt. De Cuban Five zijn
duidelijk de speelbal in een spel van machtspolitiek. Van enige
objectiviteit is hier geen sprake, zoals al op 27 mei 2005
bevestigd door de VN-commissie voor de Mensenrechten. Ik kan dan
ook niet anders dan mijn woorden van bijna een jaar geleden,
herhalen, en mijn hoop uitspreken dat justitie niet langer doof
zou blijven voor ons gezamenlijk protest, maar wel heel snel
blind zal oordelen, zonder vooringenomenheid, zoals het hoort.
Het is een standpunt, dat weet u, dat trouwens ook door onze
federale overheid, bij monde van het ministerie van Buitenlandse
Zaken, eerder al is ingenomen.
Dames, uw hoop (zowat uw laatste hoop, is het niet?) is nu
gevestigd op VS-president Barack Obama. De man die, op eigen
instigatie, de verpersoonlijking werd van «change» na de
regering-Bush, heeft de macht om persoonlijk tussen te komen in
de rechtsgang ten voordele van de Cuban Five. Voor wat het waard
is, kan mijn oproep voor gerechtigheid van deze middag,
toegevoegd worden aan het pleidooi bij Obama.
We moeten uiteraard bescheiden blijven (dat zei ik vorig jaar
ook al), maar je maar nooit wat een kleine stad als Gent vermag.
In 1814 werd hiér, in déze stad, het ‘Treaty of Ghent’ getekend
door de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, waarna
beide, na dik 2 jaar oorlog, vrede sloten. Hier in Gent... Je
weet dus inderdaad maar nooit welke rol we in bepaalde
conflicten kunnen spelen. In elk geval: al is het een druppel op
een hete plaat, als we allemaal samen, elk een druppel op die
plaat doen, zal ze afgekoeld zijn, dat is zeker.
Ik heb daarom ook zélf het initiatief genomen om Barack Obama
een brief te schrjiven, waarin ik hem vraag tussen te komen, en
aan de schending van de rechten van de Cuban Five een einde
temaken. Ik heb die brief hier bij me, ik geef hem jullie graag
mee.
Dames, ik wens u, namens het college van burgemeester en
schepenen van de Stad Gent, veel goede moed.
Mister Barack Obama
President of the United States of America
Dear Mister President
May I please draw your attention to the case of the so-called
'Cuban Five’? You are undoubtedly familiar with the case of
these five men who, on September 12th 1998, were arrested under
suspicion of espionage and murder. Ever since, they are kept in
prison.
I do not wish to make an official statement about the basis of
this matter. But may it be clear that the way of procedure is
seriously violating the rights of the defendants. The United
Nations Human Rights Committee has already confirmed this point
of view on May 27th 2005.
In the meantime, the Cuban Five can almost take no further legal
action. In your capacity as President of the United States, you
are empowered to personally intervene in this matter in order to
call an end to the violation of rights of the persons concerned.
Therefore, Mister President, I join in the appeal of hundreds of
associations and committees, to your address, to exert your
power in the case of the Cuban Five. Maybe your mediation can be
part of the renewed relationship between the United States and
Cuba, based on a mutual willingness to an open dialogue?
In the sincere hope that American justice will not longer be
deaf for the protest but will quickly make a blind judgement
(without prejudice, as it should be), I remain,
Yours faithfully
Daniël Termont
Mayor of the city of Ghent
Belgium
