Daniël Termont heeft op vrijdagmiddag 30 mei 2008 letterlijk de eerste steen gemetseld van de nieuwe reeks sociale woningen in de Noormanstraat, aan het eind van de Nekkersputstraat in de Brugse Poort. Het gaat om de 3e fase in dit project van sociale huisvestingsmaatschappij De Goede Werkmanswoning. Goed voor in totaal 65 woongelegenheden, kostprijs ongeveer 7,4 miljoen euro exclusief BTW. Ook Vlaams minister van Wonen Marino Keulen, Gents schepen van Stadsontwikkeling & Wonen Karin Temmerman (sp.a) en GWW-voorzitter Rudi Vander Vennet waren present.

 

Daniël sprak er over de invloed van huisvesting op (on)gelijke kansen: wonen in een slechte woning betekent vaak dat kinderen niet in goede omstandigheden kunnen studeren, waardoor ze vaak niet de juiste competenties verwerven om aan degelijk werk te geraken. Hij riep op tot méér samenwerking tussen overheden en private partners, en wees op de regierol van de Stad Gent, waar schepen Temmerman stevig op toeziet.

 

toespraak van Daniël Termont :

Wonen in een gezonde en geschikte woning, tegen een betaalbare prijs, is een grondrecht. Althans, dat zou het moéten zijn, voor iederéén.

De Vlaamse Wooninspectie stelt in haar zesde jaarrapport, dat handelt over de periode van oktober 2006 tot en met september 2007, dat "de verhuur van krotten al lang geen grootstedelijk fenomeen meer is". Ze heeft daarom acties uitgevoerd in 73 gemeenten in het Vlaamse Gewest. Het aantal acties liep nochtans licht terug; het aantal geverbaliseerde panden steeg licht, het aantal geverbaliseerde woonentiteiten daalde lichtjes. Toch blijven de grootsteden Antwerpen en Gent, uiteraard, het prioritaire actieterrein van de Wooninspectie. Het totaal aantal geverbaliseerde panden steeg in die 2 steden van 112 tot 140; het aantal geverbaliseerde woonentiteiten steeg er van 378 tot 381.

In Gent zélf ging het om respectievelijk 88 panden en 217 entiteiten. Bovendien: van álle geverbaliseerde woonentiteiten in Vlaanderen bleek liefst 71,91% onbewoonbaar - dat wil zeggen dat het er erg ongezond, vaak zelfs levensgevaarlijk wonen is. Gevaar voor elektrocutie en brand, gasontploffing, stabiliteitsproblemen, vochtproblemen, sanitaire gebreken - het zijn allemaal zaken die de Wooninspectie in haar rapport illustreert met foto's die niks aan de verbeelding overlaten...

En toch betalen de onfortuinlijken die in die panden wonen, nog altijd relatief hoge prijzen. Het private huursegment is gekrompen, door het stijgende aantal eigenaars. En voor de meest kwetsbaren - autochtone en allochtone armen, asielzoekers, legale en illegale economische migranten - is een slecht dak boven het hoofd, beter dan helemaal géén dak.

Als ik even kort inzoom op Gent, dan verwijs ik naar de "Omgevingsanalyse Gent in cijfers 2007”, van ons stedelijk Programma Dataplanning en Monitoring. Onze stad telt zo'n 15.000 sociale woningen, goed voor 12% van het woningenbestand. Daarin wonen 29% van alle huurders - Gent is, in België, de stad met het hoogste aandeel huishoudens in een sociale woning. Toch is er momenteel nog altijd een wachtlijst die de bouw van niet minder dan 5.700 bijkomende sociale woningen vereist.

Volgens de Omgevingsanalyse zoeken kandidaat-huurders hoofdzakelijk een woning in het centrum of de 19e eeuwse gordel; ruime ééngezinswoningen of woningen met voldoende kamers, en met een buitenruimte. Helaas is 37% van de Gentse woningen gebouwd vóór de Tweede Wereldoorlog; in de 19e eeuwse gordel is dat zelfs 60%. U weet dat die woningen vaak erg weinig comfort bieden of in slechte staat verkeren - dat heeft onderzoek in wijken als het Rabot, en déze Brugse Poort, aangetoond. De prijs van goedkope huur- en koopwoningen stijgt nochtans snéller dan de kwaliteit ervan...

De Gentse bestuursploeg van sp.a, Vlaams Progressieven en OpenVLD heeft begin vorig jaar een bestuursakkoord gepresenteerd waarin de strijd tegen álle vormen van uitsluiting centraal staat. We focussen onze inspanningen vooral op 3 domeinen: op degelijk en toegankelijk onderwijs, op voldoende en billijk verloond werk, en óók op kwaliteitsvolle huisvesting en aangenaam stedelijk wonen.

In het “Jaarboek Armoede en Sociale Uitsluiting 2007”van de onderzoeksgroep OASeS van de Universiteit Antwerpen, staat het met zo veel woorden: “De negatieve gevolgen van een slechte woonsituatie voor de gezondheid van de bewoners, de onderwijsprestaties van de kinderen en de relaties binnen het gezin kunnen moeilijk worden overschat.” Het is die negatieve spiraal van generatiearmoede waar we zoveel mogelijk mensen willen uithalen: slechte omstandigheden om thuis te studeren, met als gevolg een laag opleidingsniveau, slecht betaald werk, en dús geen geld om zelf een woning te kopen. Op de private huurmarkt in Vlaanderen zijn werklozen, mensen met lagere inkomens, éénoudergezinnen en alleenstaanden oververtegenwoordigd. Terwijl de fysieke kwaliteit van de woningen in die huurmarkt gemiddeld lager is dan die van eigendomswoningen – daar verwees ik al eerder naar.

Daarom zal de Stad Gent ook op het vlak van het huisvestings- en woonbeleid stevig de regie voeren, de komende jaren. Het échte stedelijk wonen moet opnieuw een positief imago krijgen: in een degelijk en betaalbaar huis, met alle voorzieningen van de stad dicht in de buurt, maar met voldoende buurtgroen en een openbaar domein dat zó is ingericht dat buren elkaar ongedwongen kunnen ontmoeten in de eigen straat of wijk. Zodat Gent ook dát aspect kan promoten in de nationale en internationale concurrentieslag tussen steden.

Enkele opvallende initiatieven zijn u ongetwijfeld bekend, zoals de 50-20-regel, de bouwblokrenovatie en het stadsvernieuwingsproject “Ledeberg Leeft”. Collega Karin Temmerman, schepen van Stadsontwikkeling, Mobiliteit en Wonen, zal u zo meteen veel meer vertellen over het woonbeleid in onze stad; over de initiatieven van het stadsbestuur zélf, over de samenwerking met de hogere overheid en private partners; en over de samenwerking met en tussen de sociale huisvestingsmaatschappijen.

Ik wil tot slot iedereen danken die bij de realisatie van dit project betrokken is. Ik wens De Goede Werkmanswoning veel succes tijdens het bouwproces.