Domino vzw, de vroegere Volkskliniek, opent in maart 2009 een nieuwe afdeling van het Rust- en Verzorgingstehuis, in de Rodelijvekensstraat, op de plek waar vroeger het bekende Stedelijk Secundair Kunstinstituut stond. De werken zijn al gestart. De nieuwe afdeling zal 176 woongelegenheden tellen, met binnen- en buitentuinen, en moderne domotica-toepassingen, vooral in functie van de veiligheid van de bewoners. Overigens: een onderzoek in 2007 wees uit dat het RVT van Domino het goedkoopste is in heel Gent.

 

Voorzitter Juan Fernandez van vzw Domino had ook de burgemeester gevraagd om een gelegenheidstoespraak te houden en de eerste steen te metsen. Daniël sprak er over de vergrijzing - en wat de gevolgen daarvan zullen zijn in Gent. Hij maakte de vergelijking tussen het werk van de vzw Domino en dat van het huidige stadsbestuur - vooral wat de aandacht betreft voor de mensen onderaan de sociale ladder.

O ja: door het rotweer werd het échte metselwerk wijselijk achterwege gelaten. Dat betekent uiteraard niet dat de werken niet kunnen doorgaan... Afspraak bij de opening, in maart 2009.
 

De toespraak van Daniël vindt u hieronder

Eerstesteenlegging nieuwbouw Woon- en Zorgcentrum Domino vzw

Vrijdag 21 maart 2008, 17 uur

Serviceflatgebouw Tichelhof, Tichelrei 2, Gent

---

Mijnheer de voorzitter, Juan, u legt meteen veel druk op mijn frêle schouders. U gaat er zomaar van uit dat ik de kunst van het metselen volledig beheers. Dat zal ik dan straks moeten bewijzen… Ik zal u eerst nog even van mijn “woordkunst” laten genieten, want u weet dat ik dáár veel beter in ben.

Dames en heren, inderdaad: “de vergrijzing”… Dat woord is tegenwoordig niet meer uit de media, en terecht. Het komt ook niet uit de lucht gevallen. Ik heb er enkele cijfers bijgehaald, specifiek over de Gentse situatie. Want u weet: “meten is weten”, dat beseffen we ook bij de Stad heel goed.

Ik ga u niet platgooien met een hele reeks cijfers, maar het helpt om een beeld van de situatie. Uit de demografische gegevens 2007, die een tweetal weken geleden werden gepresenteerd, blijkt dat het aantal senioren de laatste jaren geleidelijk … daalde. In 2007 telde Gent juist geteld 237.000 inwoners. 40.963 daarvan zijn 65-plussers – dat is 17,29% van de totale bevolking. We moeten al tot 1987 teruggaan om een lager aandeel te vinden (noot: toen 17,07%).

Dat lijkt een verrassende vaststelling, maar er staat ook meteen bij vermeld dat, en ik citeer: “dat wellicht een tijdelijke daling is veroorzaakt door het beperkte geboortecijfer van tijdens de oorlogsjaren. De naoorlogse babyboomers naderen de 65 jaar (ze nemen grotendeels die kaap rond 2013) en dan zal het aantal senioren opnieuw toenemen.” Bovendien is het aantal inwoners in Gent sinds 1999 continu gestegen, door natuurlijke aangroei en door migratie. Dat komt natuurlijk omdat Gent een uitstekende reputatie heeft gekregen en steeds aantrekkelijker werd als vestigingsstad. Gent werd dan ook de afgelopen jaren for-mi-da-bel bestuurd, daar hoeft geen tekening bij…

Ook uit de “Omgevingsanalyse Gent 2007” van onze Dienst Dataplanning blijkt dat er momenteel nog geen sprake is van echte vergrijzing in Gent, in tegenstelling tot de trend in Vlaanderen. Maar, ook hier: volgens bevolkingsprojecties nemen de babyboomers effectief de kaap van de 65 rond 2013; het aantal senioren zal dan toenemen.

Als we de projectie maken naar 2020 (toch niet zó lang meer), stellen we vast dat het aantal 60-plussers in Gent aangroeit tot 24,53% van de bevolking. Geen geweldige stijging in relatieve cijfers (zo’n 2% meer dan nu tegenover het totaal), maar de groep 60-plussers op zich groeit wel met 7.401 mensen, een stijging met bijna 14% - en dat is toch niet niks.

De recente Vlaamse programmatiecijfers voor rusthuizen en serviceflats voorspellen trouwens reeds een extra 1.276 zestigplussers in Gent tegen 2010. De “verwitting” (dat is het groeiende aantal 80-plussers binnen de groep 65-plussers) is trouwens nú al ingezet: hun aandeel steeg van 25% in 2001 tot 29% in 2006.

Een andere vaststelling uit de vermelde Omgevingsanalyse, is dat er meer 65-plussers uit de stad verhuizen dan dat er arriveren. Die beweging, weg uit het centrum, is ook merkbaar binnen de stadsgrenzen: ouderen zijn vooral te vinden in Mariakerke, in Sint-Denijs, aan de Watersportbaan en op Ekkergem.

Daarom doet het mij als burgemeester plezier dat dit project er binnenkort kómt, zodat die oudere mensen in Gent kunnen blijven wonen - in de beste omstandigheden: met alle voorzieningen van een stadscentrum op wandelafstand, met alle nodige zorgen onmiddellijk beschikbaar, met zelfs binnen- en buitentuinen bij hun woning en, de voorzitter somde het mooi op, alle mogelijke moderne comfort.

Méér nog, en ook dat heeft de voorzitter al aangehaald: zowel de vroegere Volkskliniek, het AZ Sint-Lucas, als het huidige Domino, hebben altijd al bijzondere aandacht gehad voor “al diegenen onderaan de sociale ladder”. U weet allemaal (hoop ik…) dat ik dat als burgemeester óók erg belangrijk vind – het is trouwens de reden waarom ik, lang geleden, actief met politiek ben begonnen.

De voorzitter verwees daarom ook naar de betaalbaarheid van het aanbod van Domino, en het onderzoek dat dat onlangs aantoonde. En inderdaad: Domino is schuldenvrij, het geld wordt goed beheerd, en uit “Het Grote Rusthuizenrapport” dat in november vorig jaar in Het Nieuwsblad verscheen bleek effectief dat Domino het goedkoopste rusthuis in Gent is.

Dat alles is natuurlijk geen toeval. Domino wil voortrekker zijn van allerlei kwaliteitsverbeterende projecten, zoals werken met integrale camerabewaking, het elektronische zorgdossier, elektronische toegangscontrole, en het gebruik van domotica in functie van de veiligheid van de residenten.

Die voortrekkersrol zit ook, zeg maar “ingebakken”, in het mission statement van vzw Domino: ”een bijdrage leveren tot de volksgezondheid door adequate huisvesting en verpleegkundige en verzorgende diensten aan te bieden tegen een zo laag mogelijke prijs met een hoog kwalitatief niveau.”

Ik zie daar een mooie vergelijking met de nieuwe missie van het huidige stadsbestuur. Die gaat óók over innovatie, over de voortrekkersrol van de Stad, over duurzaamheid en over ons ultieme doel: een open en solidaire samenleving, waarin iederéén mee is.

Dames en heren, ik rond af – ik moet mijn krachten sparen voor het metselwerk, zo meteen. Ik vond een mooi citaat van Jan Hoet in De Standaard van 23 februari. Niet van senior, wél van junior. Die heeft nu een kunstgalerij in de Rodelijvekensstraat, recht tegenover de plek waar het vroeger naar school ging. Hij zegt daarover: “Intussen is de school verhuisd. Het gebouw is afgebroken en nu zijn ze er serviceflats aan het bouwen. Als ik te oud voor de galerie ben, moet ik maar de straat weer oversteken. Ik vind dat fascinerend.” Voila, zo zie je maar: medestand uit onverwachte hoek…

Dat deze realisatie ook voor extra tewerkstelling zal zorgen is uiteraard mooi meegenomen. Ik hoop dat alle 28 extra plaatsen tijdig ingevuld geraken, want u weet dat Gent ook met een zogenaamde “arbeidsmarkt-paradox” kampt: erg veel vacatures, maar ook veel (té veel) werklozen. Ik heb er in elk geval vertrouwen in, want vooruitziend als men hier is, werkt men nú al aan de rekrutering.

Voorzitter, Juan, ik stel voor dat we het metselwerk achterwege laten, laten we maar meteen aan de receptie beginnen…

Daniël Termont
Burgemeester stad Gent