Daniël maakte van zijn korte toespraak een passend eerbetoon. 'Henri Maeren was een kind van de ‘Brugse Puurte' en al van in zijn prille jeugd verzot op ‘puppespel’. Hij speelde ‘Pierke’ in een vijftal verschillende poppentheaters, die men toen ‘spellekes’ noemde. In 1953 startte Henri Maeren met het legendarische ‘Theater Magie’ in de Haspelstraat – al een hele tijd geleden herdoopt in ‘Pierkesstroate’, waar later ook het ‘Pierkespark’ kwam. Henri Maeren was het allereerste ‘Pierke’ dat in ’t Gents op BRT radio en televisie kwam. Hij speelde niet alleen voorstellingen voor kinderen, maar was ook de bedenker van het poppenspel voor volwassenen. Henri was, zoals de krant De Gentenaar ooit schreef: ‘Het beste Pierke van Gent’. Niemand van zijn leerlingen zal dat tegenspreken.'

Er was heel wat volk op de viering afgekomen. Daniël dankte de aanwezigen en alle diensten die aan het evenement hadden meegewerkt. Maar zijn laatste woorden waren voor Jean-Pierre Maeren. 'We weten allemaal dat je het moeilijk hebt gehad; dat je zwaar ziek bent geweest en diep hebt gezeten. Maar we zijn allemaal blij dat je helemaal terug bent! Want: geen ‘Gentsche leute’ zonder Jean-Pierre Maeren natuurlijk! Een man die, ondanks nationaal succes, met Vlaanderen aan zijn voeten, altijd gewoon ‘Jean-Pierre’ is gebleven: goedlachs, schalks, een beetje rebels, maar absoluut zonder kapsones. Een echte Gentenaar dus. Een zoon zoals zijn vader; een echt ‘Pierke’ die naam waardig.'